El regreso

Hola queridos amigos! Tenia un blog y queria continuar mis escritos, vosotros que decis? de acuerdo?

https://www.facebook.com/fatemeh.mortazavi?hc_location=stream

Dadme un puesto hasta que mire al mundo através de tus gafas!

(Mi último artículo publicado en la semanal 40cheragh por la muerte de Saramago)

La manera de ver de José Saramago la vida, es un desafío muy profundo para la mente. En una época en la que todos los conflictos y enfrentamientos políticos están sucediendo por el fundamentalismo, que una persona con coraje esté con su postura crítica frente a este tema insistentemente, así como que con su novela controversial El Evangelio según Jesucristo no admitida al Premio Europa de Literatura en 1993 por influencia del gobierno de Portugal, deje su casa y marche a las Islas Canarias, de hecho con este movimiento quería protestar contra las decisiones del Gobierno. Irónicamente, el 84 por ciento de los portugueses son seguidores de catolicismo y la Iglesia de Roma! Por supuesto, la interpretación de la gente después de leer un libro no es similar. En cualquier caso, su elección como Premio Nobel en 1998 por el libro de la ceguera provocó la ira y el dolor del liderado católico del mundo. Aunque solía usar en sus novelas la alegoría y la metáfora, al mismo tiempo, no podía ignorar la realidad circundante y decir no nada. Cómo podía olvidar la pobreza, que le había hecho daño en su infancia? Tal vez todo lo que quería decir Saramago es que aquellos que se sientan en el poder hacen todo de mal en el nombre de la religión porque quieren permanecer en su poder. El mal uso de esta creencia humana en el pasado y actualmente, ha causado muchos desastres en el mundo, por eso es posible que la religión sea en su opinión el primer paso de la injusticia en cada rincón del mundo! Sin embargo, Saramago vivó muchos años con estos preocupaciones y escribió sobre ello y por ultimo terminó su vida con sus dolores pensando sobre la gente pobre e inocente del mundo.

Seyedeh Fatemeh Mortazavi

40cheragh, 26/06/2010

----------------------------------------------------------------

جایی به من بده تا از پشت عینک تو به دنیا نگاه کنم

(آخرین مطلب چاپ شده من در هفته نامه چلچراغ به مناسبت درگذشت ژوزه ساراماگو)

نوع نگاه خوزه ساراماگو به زندگی ذهن را به چالشی تامل برانگیز می­کشاند. چگونه است که در عصری که تمام کشمکشها، درگیریها و زد و بندهای سیاسی بر سر بنیاد گرایی به وقوع می پیوندد، کسی با شهامت تمام در موضع منتقدانه خود نسبت به این موضوع اصرار ورزد به طوریکه با معرفی نشدن رمان جنجال بر انگیزش، انجیل به روایت عیسی مسیح، از طرف دولت پرتغال به جشنوارۀ جایزه ادبی اروپا در سال 1993، خانه و کاشانه را ترک گفته و خود را به جزایر قناری تبعید می کند در واقع با این حرکت مراتب اعتراض خود را به حکومت و تصمیماتش اعلام می کند . جالب اینجاست که 84 درصد مردم پرتغال پیرو مذهب کاتولیک و پیرو کلیسای رم هستند! البته همیشه برداشت افراد بعد از خواندن یک کتاب، مشابه نیست. در هر صورت، ساراماگو تا به آنجا پیش رفت که انتخاب وی به عنوان برنده جایزه نوبل در سال 1998 برای کتاب کوری, تاسف و خشم رهبر کاتولیکهای جهان را برانگیخت. با وجودیکه در رمانهای خود بیشتر از حکایت و تمثیل استفاده می کرد، در عین حال نمی توانست واقعیت اطراف خود را نادیده بگیرد و از کنار آنها با سکوت بگذرد! مگر می توانست فقری را که در کودکی آزارش داده بود از خاطر ببرد؟ شاید تمام حرف ساراماگو این باشد که کسانی که در مسند قدرت می نشینند، تحت لوای مذهب به هر عمل ضد انسانی دست می زنند و آنها را موجه جلوه می دهند تا همچنان در جایگاه و پایگاه قدرت خود باقی بمانند. سوء استفاده ابزاری از این اعتقاد بشری چه در گذشته و چه در زمان حال فجایع بسیاری را به دنبال داشته است که شاید مذهب را در نظر وی به کلنگ اول تمام بی عدالتیها در هر گوشه از دنیا تبدیل کرده باشد. به هر حال، ساراماگو سالهای سال با این دغدغه زیست و این تشویشها را به روی کاغذ آورد و در نهایت، دلواپسی­های دیروز و امروزش را در مورد مردمان فقیر و بیگناه برای همیشه با خود به اعماق خاک برد.

سیده فاطمه مرتضوی

چلچراغ پنجم تیرماه 1389

با تشکر از سجاد صاحبان زند

Noruz de la antigüedad, Happy New year

Cuando las flores, florecen y la naturaleza empieza a renovar, el año nuevo en mi querido país va a renovar. Como dije antes, en Irán el primer día de la primavera, es el de año nuevo que se llama Noruz. Hace milenarios que ha sido celebrado Noruz por los iraníes y es una celebración más antigua en el mundo. Este año 1389 la hora a la que empezará el año nuevo, serán a las nueve y dos minutos y trece segundos de la noche y en el 21 de marzo de 2010. En el momento del cambio del año, todos los miembros de la familia, con sus vestidos nuevos sentando alrededor de un mantel se llama " Haftsin " (siete ese) y desean a Dios lo mejor para toda la familia y todo el mundo….

El año en la que estamos desgraciadamente nos pasó muy mal por los problemas políticas y también las manifestaciones diferentes de la gente contra el gobierno de Ahmadi neyad .Teníamos los días muy duros y tristes. Muchos jóvenes muertos en estas manifestaciones ahora no están entre nosotros. De verdad no podemos celebrar bien el año nuevo pero tenemos la esperanza para llegar a la libertad. Los líderes de los opositores Musavi y Karrubi se han llamado el año nuevo" el año de la perseverancia y la tolerancia de la gente de Irán".

Pues a la hora del cambio del año nuevo nos recuerda y nos desea lo mejor!

Happy new year! Best wishes, سال نو مبارک با بهترین آرزوها

Mehdi Y Fatemeh

Iran. Tehran Metro

Feliz 2010, Viva libertad

Hola mi querido amigo/a

Te felicito 2010 y mis mejores deseos para ti y tu familia. Espero que vivas siempre con paz aprovechando la libertad. Es que el mundo solo necesita la libertad para sobrevivir.La gente irani tambien la quiere y estan luchando para obtenerlo. Les deseo la libertad para mis compatriotas tambien. ...Yo continuare este camino con poder aunque me amenazan a que este silencio. Como lo ves no puedo renovar mi blog y por eso le quiero perdonarme.

Feliz año nuevo!

Fatemeh & Mehdi

 

Free Abtahi & آزادی ابطحی

“Permítanme ustedes ser, al margen de mis puestos de responsabilidad oficiales, Mohammad Alí Abtahí”. Con estas palabras se presentaba en 2003 en su blog webneveshtehâ el consejero jurídico de la Presidencia iraní, primer mulá y político iraní blogger, y hasta la fecha única autoridad gubernamental del país en tomarse en serio la conducción de una bitácora cibernética.

Como declaración de principios, figura en su blog: “Considero que profundas reformas, el arraigo de la democracia, y el respeto a la tradición y a la religión son la vía para la salvación de Irán. He sido siempre fiel a la Revolución Islámica y a su llorado líder, y mi deseo es permanecer siempre al servicio del pueblo de Irán".  

Durante años, Abtahí ocupó distintos puestos en la Radiotelevisión nacional iraní, encargándose entre otras cosas de la secretaría internacional de IRIB. En 1988, siendo el después presidente Seyed Mohammad Jatamí ministro de Cultura y Guía Islámica(s), fue designado secretario de asuntos internacionales del ministerio, y ocupó el cargo hasta que tras la dimisión de Jatamí presentó la suya propia: una muestra entre otras del duradero vínculo entre las carreras de ambos políticos. Así, con el acceso de su compañero y correligionario a la jefatura del gobierno, Mohammad Alí Abtáhí pasó a dirigir el despacho de Presidencia, además de gestionar las secretarías parlamentaria y jurídica de la misma, y ser posteriormente designado consejero personal del propio Jatamí. Con posterioridad a ese cargo, ha venido presidiendo el Instituto de Diálogo entre Religiones. 

Mohammad Alí Abtahí es miembro destacado de la reformista Asamblea de los Clérigos Combatientes, como lo son el mismo Jatamí o Mehdí Karrubí. Y es así como en las elecciones presidenciales celebradas el 12 de junio de 2009, el mulá blogger apoyó de modo decidido la candidatura de Karrubí. Cuatro días después de la votación, mientras en todo Irán se producían millonarias protestas por fraude electoral, agentes de las fuerzas de seguridad del Estado irrumpieron de modo sorpresivo en su domicilio a las 5 de la mañana para detenerlo, sin aducir motivo claro.

Como otros presos políticos reformistas, Mohammad Alí Abtahí ha pasado más de cincuenta días en una celda de aislamiento, sometido a fuertes presiones físicas y psíquicas, hasta tal punto que su esposa, la Sra. Musaví-Neyad, afirmó después de su primer encuentro en prisión: “He visto a mi marido por primera vez después de 43 días, y ha perdido unos 18 kilos de peso. Dice que desde hace varios días le suministran unas pastillas que lo mantienen ajeno a los ajetreos del mundo". Varios días después de este encuentro el poder judicial iraní organizó un primer juicio-espectáculo de varias decenas de políticos y periodistas bajo el nombre de “tribunal de instrucción de los disturbios post-electorales". Allí, un Abtahí demacrado y despojado de su habitual carácter bromista “confesó” que la idea del fraude en las elecciones no era más que “una alucinación”. Tan poco creíble es para los conciudadanos de este fiel activista del reformismo iraní contradecir sólidas convicciones apoyadas en mil indicios, que Abtahí ha sido obligado a conceder una entrevista televisiva en pijama carcelario, retomar su blog desde la celda y visitar a su familia para una fotografiada ruptura del ayuno de Ramadán, acompañado de tres agentes de policía. Pero Abtahí sigue en prisión mientras su esposa e hijas sufren constantes presiones para no revelar detalles sobre el caso. Mientras tanto la blogosfera persa, añorando el regreso de una de sus figuras más emblemáticas, funde su recuerdo con el de Galileo Galilei y el de aquellas otras "confesiones" ante aquella otra Inquisición.

Por favor firme aqui en este enlace para ayudarle

www.freeabtahi.com

 Mehdi

--------------------------------------------------------------------------

این روزها دائما صحبت از زندانیان سیاسی گرفتار شده توسط عوامل حکومتی ایران (بعد از انتخابات اخیر) مخصوصاً در زندان اوین است. محمد علی ابطحی، اولین روحانی وبلاگ نویس و رئیس موسسه بین المللی گفتگوی ادیان، یکی از این فعالان در بند است. این روحانی اصلاح طلب در زمان ریاست جمهوری سید محمد خاتمی به عنوان رئیس دفتر ریاست جهموری، معاونت حقوقی و پارلمانی و همچنین در سمت مشاور ایشان را یاری می داد.

او سال‌ها در سمت‌های مختلف در رادیو و تلویزیون ملی ایران فعالیت کرده است که از جملۀ آنها می­توان به معاونت بررون مرزی صدا و سیما اشاره کرد. وی در تاریخ ۱۲ دی ۱۳۶۷ از طرف سید محمد خاتمی که آن روزها وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی را در دولت اکبر هاشمی رفسنجانی به عهده داشت، به معاونت امور بین‌الملل این وزارتخانه منصوب شد که با استعفای خاتمی از وزارت ارشاد در ۵ مرداد ۱۳۷۱ او نیز استعفا داد. ابطحی 1 سال بعد از پیروزی انقلاب اسلامی ایران با خانم فهیمه موسوی نژاد ازدواج کرد که ثمرۀ این وصلت 3 دختر به نامهای فاطمه، فائزه و فریده است.

«اجازه دهید من محمد علی ابطحی باشم بی توجه به مسئولیت‌های رسمی و حقوقی‌ام.» این جمله زینت­بخش اولین صفحه وبلاگ شخصی این پدر مهربان است که در سال 1382 شروع به کار کرد و ابتدا با نام «وب­نوشت» و پس از مدتی با عنوان «وب­نوشته­ها» در فضای وبلاگ نویسی فارسی برای خود اعتباری دست و پا کرد. ابطحی در معرفی اینترنتی خود در وبلاگش نوشته است: «اصلاحات عمیق و نهادینه شدن دموکراسی و احترام به سنت و دین را راه نجات ایران می‌دانم. به انقلاب اسلامی و رهبر فقید آن همیشه وفادار بوده‌ام و دوست دارم همیشه در خدمت مردم ایران باشم».

وی اولین مقام رسمی در ایران بود که به وبلاگ نویسی جدی و حرفه­ای روی آورد  و از این رو، می­توان او را پدر وبلاگ نویسی دولتی در ایران دانست. ایشان در دهمین دوره انتخابات ریاست جمهوری ایران از حامیان سرسخت مهدی کروبی، یکی از دو کاندیدای اصلاح­طلب، بود و چهار روز بعد از انتخابات در کمال تعجب و صرفاً به خاطر عقاید آزادی خواهانه­اش توسط نیروهای امنیتی و به دلایل واهی در ساعت 5 صبح در منزلش دستگیر شد. خانم موسوی نژاد، همسر این چهره شاخص اصلاح طلبی در ایران، پس از دیدار با او در زندان اعلام کرد: بعد از ۴۳ روز که همسرم را دیدم حدود ۱۸ کیلو وزن کم کرده‌ بود و می‌گفت که چند روزی است که قرصی را به من می‌دهند که مرا از جار و جنجال و هیاهوی این دنیا فارغ کرده ‌است. چند روز بعد از این ملاقات بود که در جریان اولین دادگاه فرمایشی­ای که قوۀ قضائیۀ جمهوری اسلامی با عنوان «دادگاه رسیدگی به اغتشاشات; بعد از انتخابات» برگذار کرد، با چهره­ای تکیده که هیچ نشانی از آن ابطحی شاد و بذله­گوی همیشگی نداشت، در میان شگفتی همگان اعتراف کرد که جریان تقلب در انتخابات ریاست جمهوری اسلامی ایران توهمی بیش نبوده است. چند روز بعد، یکی از روزنامه­های اصلاح­طلب تهران در واکنش به جریان اعتراف­گیری­های ساختگی و خیمه­شب­بازی مأبانه دادگاه انقلاب تهران تیتر زد:« گالیله نیز اعتراف کرد!». آری، گالیله هم به صاف بودن زمین اعتراف کرد اما با تمام وجود و در اعماق قلب خود ایمان داشت که این اعتراف ذره­ای از گرد بودن زمین کم نخواهد کرد.

برای کمک به او سایت زیر را امضا میکنیم

www.freeabtahi.com

مهدی

Mi casa Irán

Después de que me han bloqueado el blog, ésta es la primera vez que empiezo a escribir y quiero explicar mi sentimiento, mi pensamiento y mis deseos. Tengo la sensación de patriotismo, el liberalismo me ha ocupado todo el pensamiento y mi deseo es que todo el pueblo iraní piense libre y viva libre y el mejor situación económica para ellos.
Es difícil escribir sabiendo que no tenga ningún espacio en el ambiente irreal del Internet! Pero escribo con una garganta temblada y escribo a pesar de todas las amenazas como bloquear los blogs y otras cosas, solo porque soy amada de Irán. Hasta ahora teníamos muchos problemas como estar en paro y los problemas económicos pero nunca quejamos de esta situación. Es que queremos mucho esta tierra. Esta vez tiene una diferencia con el pasado. Yo estoy de luto de los mártires en los días de lucha contra el fraude y mentira. Tengo mucha preocupación sobre mis amigos políticos y periodistas y otros estudiantes arrestados en la cárcel, los que desean visitar otra vez a sus familias. De verdad que ocurrirá en el futuro?

M.Mehdi.Rezaeian

!!!!!Han bloqueado mi blog

Desgracaidamente mi blog se ha blogueado desde mediodia de hoy el martes y nadie en Iran puede entrar en el y en vez de mi blog ven este escrito.

Irán, a las 10 de la noche

Allaho Akbar! Allaho Akbar! Ya Hossein Mir Hossein!

Estos son algunos de los eslóganes después de las elecciones polémicas que lo gritan muchas personas de las ventanas y las tejados de sus casas cada noche desde las 10 a las 10:30, en todas las ciudades de Irán. Eso demuestra la protesta fuerte de la gente sobre las elecciones presidenciales y vemos cada noche se multiplica esta gente para gritar.
Hoy, el miércoles, en Teherán había otra manifestación delante del parlamento de los diputados para protestar en forma legal y sin ningún eslogan contra el gobierno. Pero la guardia civil apoyado con Basij no les dejaron a unir juntos y al final otra vez algunos fueron heridos.
¿Por que no permiten llegar la voz de los protestantes a las orejas de los gobernadores??!!
¿Por que todo en el mundo condena estos actos violentos contra la gente pero nuestro gobierno no dice nada??!!

M.Mehdi.Rezaeian

Viva Iran

Con mucho respeto a los queridos mártires del día pasado en Teherán, empiezo a escribir mi nota. Espero que continúe los objetos de estos queridos cada día más. Les quiero a todos los lectores, leyendo este escrito les pidáis para ellos, la paz a Dios.
Hoy, el domingo en algunas calles de Teherán, se ha visto unos combates entre los jóvenes y la milicia islámica del Basij. Tener miedo del pensamiento libre y lucha contra la mentira y fraude, se ha cambiado el ambiente de Teherán a un cuartel militar. Pero la gente no tiene miedo de nada y quiere dedicar su alma para obtener la libertad creyendo en su Dios. Lo siento mucho cuando oigo de nuestros gobernadores actual que se llaman la gente valiente luchador en las calles como unos rebeldes inválidos.

M.Mehdi.Rezaeian

Mi ciudad en el fuego

¡Hola amigos!

Aquí es Teherán, la capital de Irán, una ciudad sumida en la sangre y fuego! Tengo miedo de escribir y hasta ahora no decidía a escribir pero hoy voy a hacerlo porque mi arma ahora solo es mi bolígrafo. Hablo de los asesinatos de hoy y de los días pasados, de mis amigos periodistas y mis amigos políticos que están en la cárcel solo por decir sus opiniones y sus pensamientos.

Os digo a los gobernadores:
¿Por qué no nos dejáis presentar nuestra queja directamente? ¿Por qué no queréis soportar los que no están de acuerdo con vosotros y por qué habéis empezado a matarlos? ¡Dejadnos en paz!

M.Mehdi. Rezaeian

Un cambio politico para Iran

Estos días en Irán son días sumidos en mucha emoción y alegría.Porque el viernes tenemos una gran elección para elegir nuestro próximo presidente. La mayoría de la gente sale a las calles por las noches para introducir y anunciar su candidato propio y favorito. Los dos partidos políticos más importantes en Irán son las Reformistas y las Fundamentalistas. El candidato conocido del primer partido se llama Mir Hossein Musavi y el de segundo es Mahmud Ahmadi Neyad. Mi marido y yo estamos de acuerdo con las Reformistas y estamos hartos de los programas de Ahmadi neyad. Sus decisiones económicas y políticas hacen mucho daño a Irán y tenemos la esperanza que caiga de su poder lo más posible. Mucha gente quiere este cambio para mi país.

Viva Musavi, Viva Irán, Viva libertad

Escrito por:

Fatemeh Mortazavi

گذری بر ادبیات پلیسی از دیدگاه نویسندگان اسپانیایی (2)

از جمله نویسندگان جدیدتر می توان به گیرمو مارتینز اشاره کرد که داستانهای پلیسی اش را با مسائل مربوط به منطق و فلسفه می آمیزد زیرا خود معلم منطق و ریاضی است. همچنین فرناندو سورنتینو نویسنده معروف نیز از این قائله عقب نمانده و چندین داستان پلیسی در لیست داستانهایش دارد . او معتقد است که نوشتن در این ژانر اصلا کار ساده ای نیست و اتفاقا در مواردی که باید چارچوب روایی داستان حفظ شود،کار بسیار دشواری است.
اما در اسپانیا در زمان حکومت فرانکو به خاطر خفقان حاکم بر جامعه ادبیات پلیسی مشخصی وجود نداشت و ترجمه هایی کم و بیش از انگلیسی و آلمانی دیده می شد ولی بعد از مرگ دیکتاتور نویسند های همچون مانوئل واسکس مونتالبان با خلق رمان خالکوبی ( 1974) و یک سال بعد از آن ادواردو مندوسا با داستانش" حقیقت در باره ساولتا" خودشان را به عنوان نویسندگان این ژانر معرفی کردند. مونتالبان اهل بارسلونا شاعر و رمان نویسی که در موضوعات مختلفی به نوشتن پرداخته. در نوشته های پلیسی اش حالتی انتقاد آمیز بر امور سیاسی جامعه دارد به صورتی که تحولات شرایط سیاسی در اسپانیا را با خواندن کتابهایش می توان فهمید. مهمترین اثر او در این زمینه رمان دریاهای جنوب (1979)است که موفقیت زیادی کسب کرد و به فروش بالایی دست یافت. شخصیت بازرس کاروالیو که توسط مانوئل خلق شده است در این داستان تحقیق خود را در مورد قتل رئیس استوارت پدرل آغاز می کند که یک سال قبل از مرگش کارش را برای رسیدن به آرزوی دیرینه اش رها کرده بود و آن زندگی در کنار دریاهای جنوب بود و بعدها درگیر مسائل سیاسی شد.

سیده فاطمه مرتضوی

گذری بر ادبیات پلیسی از دیدگاه نویسندگان اسپانیایی (1)

اگر بخواهیم نگاهی گذرا به آثار نویسندگان اسپانیایی زبان در ژانر پلیسی باندازیم باید گفت که برجسته ترین آنان خورخه لوئیس بورخس به همراه بیوی کاسارس است. بورخس، این نویسنده قرن بیستمی زاده محله‌ای است که به آن محله چاقو‌کشها (پالرمو) در بوئنوس آیرس می گفتند و این خود یکی از مهمترین عوامل نوشتن داستانهای پلیسی بورخس است. او از همان دوران کودکی انواع شخصیتها را در ذهنش پرورش می داد و از آنجا که در توهماتش واقعیات را می نویسد، توانست داستان مرد کنج صورتی که در آن دعوا همراه با قتل و چاقو کشی اتفاق می افتد را با پیچش خاص روایی خود بنویسد . یکی دیگر از آثار برجسته او کتاب تاریخ جهانی بدنامی است که مجموعه‌ای است از داستانهایی بر اساس جنایات واقعی. داستانهای پلیسی بورخس و بیوی کاسارس روشی معمایی و پیچیده همچون مسائل ریاضی دارند که آرام آرام رو به حل شدن می روند و روند منظمی دارند. آن دو با خلق شخصیت بازرس" ایسیدرو پارودی" مجموعه پلیسی با دستمایه کمیک خلق کردند این بازرس همه مشکلات را از پشت میله‌های زندان حل می کند و خودش یک متهم است. خورخه معتقد است که بهترین ژانر برای بازنمایی شخصیت، ژانر پلیسی است. زیرا انسان برای رسیدن به پول، قدرت و یا عشق دست به هر کاری می زند و باعث آشکار شدن تضادهای برجسته شخصیت درونی خود می شود از دیگر نویسندگان مطرح می توان به ارنستو ساباتوی آرژانتینی نام برد که با نوشتن رمان " تونل " شهرتی جهانی پیدا کرد. این رمان وی را یکی از رمانهای مدرن منطقه آمریکای لاتین به حساب می آورند. اعترافات یک نقاش که قاتل معشوقه خودش است اندیشه جبر گرایانه این نویسنده باعث خلق این تونل تاریک و تو در تو شده است. نا امیدی و پوچ گرایی در پیکره داستان به چشم می خورد چرا که دغدغه خود نویسنده است. ردولفو‌والش دیگر نویسنده اسپانیایی زبان ژانرهای پلیسی که با پیروی از سبک سنتی و کلاسیک ادگار آلن پو و کانون دویلی می نوشت، موضوعات سیاسی را نیز دستمایه کار خود قرار می داد. داستان بی نظیر او به اسم " آن زن " که در آن دو نفر به طور ثابت در مورد یک زن صحبت می کنند و در طول داستان نمی گویند که چه کسی است ولی خواننده به یکباره متوجه می شود که او کسی نیست جز اوا پرون ( فعال سیاسی و مسئول تشکل زنان و فعال وزارت کارو سلامت آرژانتین )

ادامه دارد..............

نویسنده سیده فاطمه مرتضوی

Tehran's Pictures

داستان کوتاه ( 3)

نسخه سحر آمیز

به زور پوزه اش را گرفتم و مقداری از مواد داخل شیشه را در حلقش ریختم. شیشه داغ بود و انگشتانم را می سوزاند و من می دیدم که چشمان لوکاس در حال بیرون زدن از حدقه بود. وقتی رهایش کردم رفتار عجیبی داشت. پشت سر هم سرفه و عطسه می کرد و بعد یکدفعه ساکت شد به نحوی که به ندرت نفس می کشید. یک ساعت و نیم تمام من و مارسلو با دقت به او نگاه می کردیم ولی هیچ اتفاقی نیفتاد.
در حالیکه امتحان می کردم ببینم که آیا سگ بیچاره مرده یا نه گفتم: این نسخه به درد سگها نمی خورد. مارسلو گفت: بله، حالا باید ببینیم که نسخه این جادوگر بر روی ما چه اثری خواهد داشت.
لوله آزمایش را دوبار پر از محلول کردیم تا اول من بخورم و سپس دوستم مارسلو. هر کدام از ما مقدار قابل توجهی از این محلول سیاه رنگ و دود آلود را خوردیم. برای لحظاتی مزه‌ای شبیه به شربت سرفه داشت و لحظاتی بعد شبیه به طعم گوگرد یا باروت می شد. مارسلو مثل لوکاس کمی احساس خفگی کرد و چند بار پشت سرهم عطسه کرد ولی در عوض، چشمان من پر از اشک شد و احساس بر افروختگی در صورت و شکم می کردم.
یک ساعت تمام صبورانه منتظر ماندیم همین طور ساعتها می گذشت و هنگامی که دیدیم هیچ اتفاق خاصی نیفتاد، با هم نشستیم و تلویزیون تماشا کردیم و باید می پذیرفتیم که جادوگر با ما شوخی تحقیر آمیزانه ای کرده بود.


نویسنده فرناندو سورنتینو
مترجم: سیده فاطمه مرتضوی

En Irán el año nuevo comenzó el ¡20 de marzo!

Este ensayo escrito por mi ,se ha publicado en 6 de mayo 2009 en la revista de miperiodico en España.

Cuando las plantas florecen y la naturaleza empieza a renovarse, se inicia el año nuevo en mi queridopaís. En Irán, el primer día de la primavera es el del año nuevo, que se llama Nowruz. Hace milenios que los iraníes celebran Nowruz y es una de las celebraciones más antiguas del mundo. Este año 1388 el año nuevo comenzó el 20 de marzo de 2009, a las quince y trece minutos y treinta y nueve segundos de la tarde. En el momento del cambio del año, todos los miembros de la familia, con sus vestidos nuevos, se sientan alrededor de un mantel llamado “Haftsin” (siete eses) y piden a Dios lo mejor para toda la familia y todo el mundo.
Nowruz (el día nuevo) ha quedado desde la época de la antigüedad porque se celebraba antes del Imperio Aqueménida. Ciro II, el fundador de tal imperio, declaró a Nowruz como una Fiesta Nacional en 538 a.C. La fiesta de Nowruz empieza desde el momento del equinoccio primaveral. El inicio del año nuevo ocurre en el momento del paso del sol desde el punto del equinoccio primaveral y exactamente ha sido determinado con cómputo astronómico. Por eso siempre el primer día del año nuevo coincide con el primer día de la primavera. De acuerdo con la astronomía, el equinoccio primaveral en el hemisferio norte de la tierra es el momento en el que el sol pasa desde la órbita ecuatorial y se dirige al norte del cielo. Nuestro calendario, llamado Heijra Solar, coincide con el primer mes de la primavera Farvardin y, según el calendario cristiano, es el 20 o 21 de marzo.
Este nuevo año para nosotros llegó en 1388 Heijra Solar. Otro elemento básico y muy importante en este calendario es el año en que nuestro profeta Mahoma (la paz sea con él) marchó desde la ciudad de La Meca hasta Medina en Arabia Saudí. El inventor de nuestro calendario es el poeta Hakim Omar Khayam Neyshaburi, y su exactitud es mucho más precisa que otros en el mundo.

S. Fatemeh Mortazavi

Fatemeh_mortazavi@hotmail.com

16 de abril de 2009, Irán, Teherán

Las fiestas en España 3,جشنها در اسپانیا 3

Granada es una ciudad en el sur de España, su población aproximadamante es 237,929 y tiene una extensión de más de 88 Kilm. Esta ciudad fue bajo del Imperio de los musulmanos de Andalucía hasta 1492. En esta zona como otras zonas en España hay las fiestas divertidas y ahora yo voy a contarles a vosotros.

La fiesta de Reconquista que se celebra en 2 de Enero con los desfiles y actos oficiales y también se ve el estandarte de los Reyes Catolicos desde el balcon del Ayuntamiento.

El Día de la Cruz en 3 de Mayo que se decoran las calles y plazas de cruces con flores y finales de Mayo es el Festival Internacional de Teatro.

Pero la fiesta mas importante entre otras, la que también es muy importante en Europea se celebra a finales de Junio, llamado el Festival Internacional de la Musica y la Danza. Los lugares elegidos para Festival son el palacio de Alhambra, el palacio de Carlos V, el palacio Arabe o en los Jardines del Generalife, con su teatro al aire libre.

------------------------------------

گرانادا شهریست در جنوب اسپانیا با جمعیتی بالغ بر 237و929 نفر و مساحتی برابر به 88 کیلومتر مربع که تا سال 1942 در دست مسلمانان اندلسی بوده است.
در این منطقه هم به مانند دیگر مناطق اسپانیا جشنهای متنوع و جذابی برگزار می گردد که در این نوشتار قصد داریم شما را تا حدودی با این رسومات آشنا نماییم.

در روز دوم ژانویه جشن معروف به رکونکیتا برگزار می گردد. این جشن همراه می شود با رژه و تئاترهای شهری که با به اهتزاز در آوردن نشان ( پرچم ) شاهان کاتولیک از تراس شهرداری به پایان می رسد.

در روز سوم می که معروف به روز صلیب می باشد، تمام خیابانها و میادین شهر را بوسیله ریلهایی از گل تزئین می نمایند. همچنین در اواخر ماه می نیز جشنواره بین المللی تئاتر برگزار می گردد.

اما معروفترین جشن گرانادا ( جشن بین المللی موزیک و رقص ) که یکی از مهمترین جشنهای اروپا نیز به حساب می آید در اواخر ماه ژوئن برگزار می گردد. این جشنواره در کاخهای الحمرا، کارلوس پنجم و عرب و یا در باغهای خنرالیفه همراه با تئاتر در فضای باز برگزار می گردد.

داستان کوتاه ( 2 )

نسخه سحر آمیز

شنبه شب بود که خواب جادوگری را دیدم. مثل همه ساحرها لباس بلند مشکی پوشیده بود و کلاه نوک تیزی هم بر سر داشت. روی کلاه و لباسش تصاویری از ماه و ستاره به رنگ نقره ای حک شده بود. جادوگر، پیر و لاغر اندام با ریشهای سفید و بلند بود و همچنین بینی دراز و استخوانی داشت. جالب اینجاست که من در رویاهایم نسخه سحر آمیز غیب شدن را به وضوح می بینم. فکر کنم دلیل دیدن این خوابها این است که پدرم نسخه پیچ داروخانه است و من به دیدن نسخه عادت دارم.یکدفعه از خواب پریدم، هر آنچه در نسخه دیده بودم، روی کاغذ آوردم و بعد به سراغ دوستم مارسلو رفتم آخر می خواستیم با هم این کار را تجربه کنیم. خودمان را در آزمایشگاه پشت داروخانه حبس کردیم و دست به کار شدیم. با استفاده از لوله های آزمایش، استوانه مدرج و دستگاه تقطیر کارمان را آغاز کردیم، داخل یکی اسید و دیگری بخار و مقداری لجن که جایی جمع شده بود و نمی دانم به چه درد می خورد، اضافه کردیم. خیلی هیجان زده بودیم، در واقع دیگر طبق نسخه جادوگر عمل نمی کردیم و بر اساس فرمول اختراعی خودمان پیش می رفتیم. دیگر هر چیزی که به دستمان می آمد اضافه می کردیم تا آنجا که در نهایت به محلولی سیاه رنگ، غلیظ و داغ دست یافتیم و آن را درون بطری بزرگی ریختیم. مارسلو مقداری از این محلول را با ملاقه ای چوبی درون یک لوله شیشه ای ریخت. من هم لوکاس توله سگ خود را آوردم. سگ بیچاره خیلی مقاومت می کرد ولی باید وادار به خوردنش می کردم،

ادامه دارد........

نویسنده فرناندو سورنتینو
مترجم: سیده فاطمه مرتضوی

Maymand, میمند

El pueblo de Meymand está situado a 38 Kilometros de la ciudad Shahr-e-Babak en la provincia de Kerman (Sur de Irán) con 350 cuevas construidas a mano. Seguramente Meymamnd es un pueblo más antiguo del mundo porque tiene 12000 años. Según los documentos la apariencia del zoroastriano ha ocurrido 6000 años antes de Jesús Cristo, pues la antigüedad de este pueblo llega al menos a 6000 años antes de Jesús Cristo. Las pinturas de 10000 años y las cerámicas de 6000 años solo son las evidencias para probar lo que ha dicho en los documentos........
Esta continuoso

Escritor: Mehdi Rezaeian
Traductora: Fatemeh Mortazavi

-----------------

روستای میمند با 350 خانه دست کنده شده اش در 38 کیلومتری شهر بابک از توابع استان کرمان واقع شده است. مطمئنا میمند یکی از باستانی ترین سکونت گاهای بشر در جهان است که از 12هزار سال پیش تاکنون همچنان پابرجا ست. بر اساس دانسته های جدید ظهور زرتشت 6000 سال قبل از میلاد مسیح است، بنابراین قدمت میمند حداقل 6000 سال قبل از میلاد مسیح می باشد، نقوش 10 هزار ساله و سفالهای 6هزار ساله به خودی خود قدمت میمند را گواهی می دهند. ......
ادامه دارد

محمد مهدی رضائیان